भैरहवामा बाटोको छेउमा भेटिएको एउटा बालक

उर्मिला यादव
चैत २५
आमा, एउटा यस्तो शब्द जो उच्चारण गर्दा उच्च सम्मान र महसुस गर्दा न्यानोपनको आभाष हुन्छ । सन्तानले आफू धर्तीमा आइसकेपछि उच्चारण गर्ने पहिलो शब्द पनि आमा नै हो । शास्त्रमा आमालाई पिताभन्दा पनि धेरै माथिको ओहोदोमा राखिएको छ। संसारको सबैभन्दा पवित्र नाता आमा र पवित्र सम्बोधन पनि आमा भनेर उल्लेख छ ।तिनै आमा जसले हामीलाई संसार देखाइन्, गर्भमा राखेर पीडा सहिन् र काखमा राखेर पालन पोषण गरिन्। सबैभन्दा बढी करुणा र माया बोक्ने आमा जसले बाल्यकालमा हाम्रा इच्छा पूरा गरिन् ।आमाको गरिमा र महिमाबारे शास्त्रमा पनि धेरै शब्द खर्चिएको पाइन्छ । शास्त्रमा आमालाई पृथ्वी र धरातलसँग दाँजिएको छ। प्रेम सबैले गर्दछन् तर निस्वार्थ प्रेम कस्तो हुन्छ, त्यो आमाबाटै सिकिन्छ। गहिरो प्रेमको औचित्य पनि आमालाई नै थाहा हुन्छ। ९ महिना लामो आन्तरिक संघर्ष र प्रसव पीडालाई आमाको सबैभन्दा ठूलो सहनशक्तिको मानक मानिन्छ। एउटा सन्तान जन्मिदा हजारौं कोषिका चुडिएको कठोर पीडालाई आमाले सन्तानको मधुर चिच्याहटमा भुलिदिन्छिन्। हजारौं वजनको भारीलाई नदेखाएर भुल्न सक्ने ताकत सिर्फ आमामा मात्र हुन्छ।आफूले पाएका हरेक पीडालाई कठोरताका साथ सहन सक्ने भएकाले नै त्यो ईश्वरीय वरदान, त्यो स्वर्गीय आनन्द, सन्तान उत्पादन भगवानले आमालाई नै सुम्पिएका होलान् तर आमाको नाममा यस धर्तिमा बोझ पनि रहेका छन ।९ महिनासम्म गर्भमा राख्न सक्ने आमाले आज बच्चा जन्माए पछि बाटोमा राखेर कसरी हिंड्न सकिन । के आफ्नो सन्तान
प्रति उनलाई अलिकति पनि दया लागेन र? कस्तो आमा हौ तिमि? सन्तानको लागि मान्छेहरु कहा कहा पुगेका छैनन् जसको सन्तान छैन। एउटा तिमि पनि नारि हौ तर तिमि जस्तो नारि भगवानले नदेउन कि त तिमि जस्तो नारिमा बाझोपन भएको राम्रो, कमसेकम तिमि जस्तो महिलाले गर्दा कुनै पनि छोराछोरि बाटोको किनारमा त फालिने छैनन ।आज रुपन्देहीको भैरहवामा बाटोको किनारमा भेटिएका एउटा बालक जसको आमाले जन्माएर झोलामा राखेर यसरी छोडेर गएकी छिन । त्यस्तो महिलाले कहिल्यै सन्तानको मुख देख्न नपरोस । जसले लिए पनि त्यो बालकलाइ सहि शिक्षा दिएर एउटा योग्य मान्छे बनाउनु होला ।